We zijn geland!

Wat hebben wij uitgekeken naar de dag dat we de veerboot konden nemen naar Aarø! Iets later op de dag dan gepland, want na een week uit de vaart te zijn geweest voor onderhoud, kreeg de boot die ochtend nog een laatste keuring. Maar die zaterdag, 23 maart, waren we om 13:00 uur nog mooi op tijd. Nadat we met de verkopers door het huis waren gelopen en tekst en uitleg kregen bij een aantal zaken, hebben we de eet-/woonkamer gezellig ingericht met de tuinmeubels die wij hebben overgenomen. De verhuiswagen zou namelijk pas een paar dagen later komen.

We voelden ons meteen thuis, een fijn, licht en warm huis. Totdat het ineens niet meer zo warm was…, ook het douchewater niet… Ja hoor, ons eerste “ik vertrek moment”? Ons huis en water worden verwarmd met aardwarmte en de installatie werkt alleen als er voldoende van een of ander chemisch goedje in zit. Je raadt ’t al: leeg! Meteen – in onze beste Deens verontschuldigend dat we nog niet zo goed Deens spreken – een installatiebedrijf gebeld en laten zij nou een medewerker hebben die op het eiland woont: Jan (Jen op z’n Deens) en die kwam meteen. Hij sprak geen woord Duits of Engels, maar wist precies waar hij moest zijn en loste ons probleem op.

Diezelfde dag hadden we een ander probleem, het tweede “ik vetrekje”, een voor het TV-programma hele bekende: een stinkende en borrelende WC en douche en bij de voordeur, waar een deksel ligt, een echte “putlucht”…. Onze vriendelijke overbuurman Carl-Eric kwam ons helpen en vertelde dat zij en wij de enige twee adressen op het eiland zijn, die niet op het riool zijn aangesloten. Op kosten van de gemeente wordt de put een aantal keren per jaar geleegd, toevallig ook die dag. Maar er viel niet veel te legen, de put zat niet vol, maar het water kon niet weg, liep steeds terug de put in omdat het weiland achter ons huis waar het water uiteindelijk op uit komt, zo verzadigd was dat het water terug stroomde. Dompelpomp van de buurman geleend en toen liep het keurig het weiland in.

Pfff, alles geregeld voordat de verhuiswagen de volgende dag zou komen. De verhuizers waren mooi op tijd, begin van de middag. Na een kop koffie hebben wij samen met de verhuizers de wagen leeg gehaald en de meubels op hun plek gezet. Was best een spannend moment toen zij de deur van de vrachtwagen openden, want stel je voor dat je dan ineens de inboedel van een ander ziet! De oplegger had een maand in de opslag gestaan en aangezien het bedrijf maar één oplegger heeft, wisten zij zeker dat onze inboedel er in zat. Omdat de ruimte, waar we gasten willen ontvangen, leeg staat, hadden we daar per kamer/ruimte alle dozen neergezet, heel handig voor het overzicht en stond niet het hele huis vol dozen.

Inmiddels zijn alle dozen uitgepakt en heeft alles een plekje gekregen. De laatste lampen worden nu – as we speak – opgehangen. Omdat het veel geregend heeft, hebben we “noodgedwongen” binnen veel kunnen doen. Alleen hier en daar nog een muurtje verven of behangen en een lattenwandje plaatsen en dan naar buiten! De zitmaaier (plaeneklipper, zo’n leuk Deens woord) wordt morgen bezorgd en Jeroen heeft met de nieuwe bosmaaier al heel veel vierkante meters aan gras en bramenstruiken geëlimineerd. De tuin en het terrein heeft veel achterstallig onderhoud. De vorige eigenaar had het huis als “sommerhus” en als zij er waren, hebben zij vooral vakantie gevierd.

Tussen het dozen uitpakken en het huis inrichten door hebben wij nader kennis gemaakt met onze overburen. Hele leuke en behulpzame mensen en erg actief op het eiland. Onze eerste afspraak vond plaats in het café van de camping aan het eind van de straat. Een gezellige avond, met aan het eind schnaps van het huis!

Astrid is door het enthousiasme van de buurvrouw actief geworden in de gezamenlijke moestuin van het eiland. Een leuke manier om mensen te leren kennen en Deens te oefenen. De groep is benieuwd naar haar input (als vegetarisch kok) van nieuwe recepten en bereidingen van allerlei groenten die nu ingezaaid zijn. Door Deense recepten lezen en koken en rondstruinen in de supermarkt kent Astrid inmiddels heel veel Deense benamingen van groenten en andere etenswaren. Met de buren hebben we afgesproken dat zij Deens tegen ons spreken en als we het niet begrijpen, gaan we over in het Duits. We leren online veel Deense woorden, kijken Deense TV en luisteren Deense muziek. We verstaan wel steeds meer, maar hopen binnenkort bij de Sprogskole o.a. gesprekken te leren voeren. We staan op de wachtlijst en hebben volgende week een intakegesprek.

Op het eiland leren we ook steeds meer mensen kennen, o.a. door gezamenlijk activiteiten te ondernemen. Vorige week was er een grote strandschoonmaak. Na de ontzettend heftige storm eind oktober vorig jaar, is er veel materiaal aangespoeld. Niet alleen grote stukken, maar vooral ook veel klein plastic…. We hebben veel kunnen verzamelen, maar er ligt helaas nog veel…. Maar ondanks dat wel erg leuk om dit samen met mede eilandbewoners te doen. Blijkbaar is het een goed Deens gebruik om dan af te sluiten met bier (en worst), dus dat voelde vertrouwd (haha).

Een ander Deens gebruik, dat voor ons wel wennen was, is dat iedereen meteen bij de (voor)deur de schoenen uit doet en op kousenvoeten het huis betreedt. De monteurs en buren die bij ons over de vloer komen, doen dat automatisch. Alleen als je chique gekleed bent voor een feestje laat je je schoenen aan. We hebben wel al onze sokken nagekeken op gaten…

Ons eiland Aarø staat op de nominatie om het kleine eiland van het jaar te worden. Relevant zijn: solidariteit, initiatief en behoud van de natuur. Iedereen hier doet zijn best om het eiland te promoten. Als we winnen wordt er in ieder geval een groot feest georganiseerd. Vorige week kwam er een filmploeg om een aantal ondernemers en bewoners te filmen en te interviewen. Astrid deed mee aan parkgolf (een soort boerengolf, maar dan anders) om te laten zien hoe actief, sportief en vitaal de (grotendeels 55 plus) eilandbewoners zijn. En ook hier weer een biertje en gezellig kletsen in de zon op het golfterrein. Kunnen we best aan wennen!

Binnenkort krijgen wij het lekker druk: Jeroen zal dan meestal buiten te vinden zijn, vooral in de tuin met de bos- of grasmaaier om er voor ons, de honden en de vlinders en bijen een paradijsje van te maken. Hij heeft de verrekijker dan bij de hand om reeën, hazen, ganzen, bergeenden, veldleeuweriken etc. op en om ons terrein te spotten.

Als het warmer wordt zul je hem waarschijnlijk in een kajak aantreffen. Jeroen heeft veel zin om zich het kajakken eigen te maken, maar ook om de omgeving op het vasteland met de MTB- of gravelbike te ontdekken. Astrid gaat vanaf mei op de camping werken, een afwisselende job in het winkeltje en café-restaurant met terras. Mocht je zin hebben om naar Camping Aarø te komen, zal zij jullie ook begeleiden naar je plek!

Kortom, we zijn geland in Denemarken en vooral op Aarø! 

Med venlig hilsen, Astrid og Jeroen